Wednesday, May 18, 2011

முள்ளிவாய்க்காலுடன் முடியாது!



இதுபோன்றொரு

நாளில்தான்

எம் சொந்தங்கள்

சோறின்றி பட்டினியாய்

உறக்கமின்றி ஊர் ஊராய்

உறவுகளை இழந்து

உரிமைகளை துறந்து

ஓய்வின்றி உழன்று

கால்கடுக்க நடந்து

கன்னி வெடிகளில் சிக்கி

பதுங்குகுழிகளில் புதைந்து

உறுப்புகள் ஆங்காங்கே

சிதறி விழுந்திட

இருக்கின்ற உயிரையாவது

எடுத்துக் கொண்டு

போவோமென

ஓடோடி வந்தனர்

இந்த உலகத்திடம்

உயிர் பிச்சை கேட்டுக்கொண்டு!

அவர்கள்

வரும் வழியெங்கும்

பிணங்களின் குவியல்.

துறந்த உயிர்களின்

துர்நாற்றம்.

முலை அறுத்து

கொல்லப்பட்ட பெண்.

இல்லாத மார்பில் பால் குடிக்க

எத்தனிக்கும் குழந்தை.

பிறப்புறுப்பில் துப்பாக்கி

துளையிட்டு

தொலைந்த பெண்போராளி.

சுமந்து பெற்ற பிள்ளை

முன்னே

ராணுவ ராட்சசன்களை

சுமந்த அம்மா.

அம்மா முன்னே

அம்மனமாக்கப்பட்ட

மகன்.

தந்தை பார்க்க

கற்பழிக்கப்பட்ட

மகள்.

உயிருடன் பிடித்து

கண்களை கட்டி

சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட

இளைஞர்கள்.

எவ்வளவோ கத்தியும்

கேட்கவில்லை

இவ்வுலகின்

செவிட்டு செவிப்பறைகளுக்கு

எம்மினத்தின் குரல்.

எங்கேனும் பார்த்திருக்குமோ

இவ்வுலகம்

இப்படியோர் அவலம்.

முள்ளி வாய்க்காலில் முடிந்துவிட்டது

எம் வரலாறென

மூச்சு விடுகிறாயா

சிங்களனே ..

பொறுத்திரு..

உன் சிரம் கொய்யும்

காலம்

சீக்கிரம் வரப்போகிறது!


Widget byLabStrike


No comments:

Post a Comment