Saturday, January 22, 2011

எழுத்தாட்டம்!



பொங்கல் என்ற உடனேயே தித்திக்கும் செங்கரும்பைக் காட்டிலும்,தீஞ்சுவை பொங்கலைக் காட்டிலும் என் நெஞ்சில் நீக்கமற நிறைந்து நிற்பது என் ஊரில் காட்டப்படும் எழுத்தாட்டம் தான் .ஏனோ அது என்னில் உண்டாக்கும் லயிப்பு அப்படி.சீறும் காளைகளற்ற ஏழை ஊரது.அதனாலோ என்னவோ என் ஊர் பக்கங்களில் ஜல்லிக்கட்டு சாத்தியப்படாமல் போயிருந்தது.ஜல்லிகட்டுகாக கொம்பு சீவி வளர்க்கப்படும் பணக்கார வீட்டு காளைகள் எங்கள் ஊரில் இல்லை.ஏருழும் எருதுகளே எங்களுக்கு கரிநாளன்று(மாட்டுப் பொங்கலுக்கு மறுநாள்) களிப்புக் காட்டும் காளையாகிப் போகும்.பால் மாடுகளையும் எங்களவர்கள் விட்டு வைப்பதில்லை.வண்ணம் பூசப் பட்ட மாடுகள் வரிசையாக வந்து நிற்கும்.கொம்பில் கட்சி சாயம் பூசப்பட்ட மாடுகள் அன்று ,ஒரு ஊரில், எந்தக் கட்சிக்கு எவ்வளவு ஆதரவு என்பதை அறிவித்துவிடும்.ஒவ்வொரு மாடாக , கயிறு வடத்தால் இரு பக்கமும் பூட்டப்பட்டு, கிட்டத்தட்ட 30 ,40 நபர்களால் இரு பக்க கயிறும் இழுத்துப் பிடிக்கப்பட்டு ,ஒரு வித்தியாசமான குச்சில் கட்டப் பட்ட பொம்மைக் கொண்டு மாடு முன் பக்கம் வைத்து மிரட்டி,வெகுண்டெழுந்த ஏர் எருதுகள் இழுத்துக் கொண்டு ஓடும்போது,விரட்டியபடி கயிர் பிடித்த மக்களும் ஓடுவார்கள்.ஜல்லிக்கட்டு இல்லாத எம் ஊரின் எளிமையான ஜல்லிக்கட்டு அது.இந்த முறை ஊருக்கு போன போதும் நான் பார்த்து மகிழ்ந்தது,என் சிறு வயது பரவசங்களை என்னுள் பாதுகாத்து வைத்திருந்தது.அங்கும் ஏர் உழ இப்போ டிராக்ட்டார் வந்து விட்டதால் மாடுகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாய் குறைந்திருந்தது.நவீன இயந்திர வளர்ச்சியால்,போக போக இந்த நிகழ்வு இல்லாமல் போகவும் வாய்ப்பிருக்கிறது.ஆமாம் அது என்ன எழுத்தாட்டம் என்று எமக்கு ஏனைய நாள் சந்தேகம் உண்டு..எருதாட்டம் என்பதுதான் மருவி எழுத்தாட்டமானதோ நான் அறியவில்லை!

எது எப்படியோ..மது வாசனை நிரம்பியக் கூட்டம்,மாதுகளின் தாவணி அணிவகுப்பு,விடலைகளின் விளையாட்டுகள் என என்னுள் எஞ்சி இருக்கின்றன ஏனைய நினைவாட்டங்கள் என் ஊர் எழுத்தாட்டங்களில்!


Widget byLabStrike


No comments:

Post a Comment