Friday, January 21, 2011

எம் காதல் சுமந்த அந்த மரம்!



  • நெடு நெடுவென்று

வளர்ந்து

அகன்று விரிந்திருந்த

அக்கால மரத்தில்..

கற்கால மனிதனைப்போல்

கூர் கற்கொண்டு

பாய்ச்சி,ஆழக்குத்தி

எழுத்தாணி யெடுத்து

எழுதியதுப் போல்

எழுதியங்கு வைத்திருந்தேன்

இறுமாப்போடு

கல்வெட்டு பொறித்தவனைப்போல்

கர்வம் கொண்டு

என் பெயரையும்

அவள் பெயரையும்..

  • அம்மரம் நோக்கிப் போய்

அடிக்கடி பார்ப்பதுண்டு

அம்மை ஊசி குத்தியவனைப்போல

தழும்புடன் நின்றிருந்தது

எங்கள் பெயரை

விழுப்புண் சுமந்த அந்தமரம்.

  • பெருங்காற்றடித்த காரணமோ

இல்லை

தம் காலம் முடிந்தக் காரணமோ

கால் இடறி விழுந்தவனைப்போல்

இன்று

காய்ந்துப் போய் விழுந்ததம்மா

எம் காதல் சுமந்த

அந்த மரம்.


Widget byLabStrike


No comments:

Post a Comment