Tuesday, May 25, 2010

என் கலைத்தேடலும் கவின் கலைக்கல்லூரியும் –XII

முதுநிலை இரண்டாமாண்டு:

முதுநிலை இரண்டாமாண்டு இதுதான்

என் கல்லூரி பயணத்தின் இறுதியாண்டும்

கூட.

சூசன் மேடம்

என் கல்லூரி வாழ்க்கையில்

மறக்க இயலாத ஆசிரியை.

நாம் அறியவும், தெளியவும்

அழகாக பயிற்றுவிப்பார்.

கலை வரலாறுகளை கரைத்து

குடித்திருப்பார்.

பாடங்களை அவர் பயிற்றுவித்த போது

இஸங்கள் என்றொரு இன்றியமையாத்

தலைப்பு கலைஞர்களின் வரலாறு

அப்பப்பா சொல்லி மாளாது.

எத்தனை இஸங்கள்

சுவையா சுகமா.. சோகமா..

கேள்வியா.. பதிலா.. குமுறலா..

குழந்தைத்தனமா.. கோபமா.. காதலா..

காவியமா.. ரவுடித்தனமா.. ரசனையா…

எண்ணிலடங்கா எத்தனை

விஷயங்கள..இல்லை இஸங்கள்..

என்னுள் எழுந்த கேள்விகளுக்கெல்லாம்

பதிலாய்.

கலைநயமிக்க கிளாசிஸம்

புகழ்பெற்ற கியூபிஸம்;

தாதாயிஸம், ஃப்யூச்சரிஸம்

என அப்பப்பா….

மிரட்டலும் குடியும்

கூத்தும், அழகும், அலட்டலும்

என அக்கால ஓவியர்களின்

உணர்ச்சிகள் தெரியலாயின.

தான் தோன்றித்தனமாய்

அவர்களின் பாங்கு..அவர்கள்

யாருக்கும் கட்டுப்பட்டவர்களாக

இல்லை..தனித்தன்மையை

வெளிக்காட்ட வித்திட்டவர்களாய்

இருந்தனர்.

அவர்களின் மனதில் எழுந்ததை

வரைந்துள்ளார்கள் பார்வையாளனைப்

பார்த்துப் பயப்படவில்லை.

சிலர் தன் வரைதலுக்காய்

பணமின்றி, பசியில் உழன்றபோதும்

இறங்கிவரவில்லை.. அவர்களின்

எண்ணங்களைவிட்டு.

அவர்கள் பாணி என்பது

பரிச்சயத்திற்கு தேவை என்பதை

உணர்ந்தவர்களாயிருந்தனர்.

தாம் அகம் மகிழ்ந்ததை

அனுபவித்ததை அரங்கேற்றி உள்ளனர்

அப்படித்தான்

பிக்காஸோ,போலக் எல்லாம்..

அரூப ஓவியங்கள் (modern art)

அழகியலை கடந்து ஆக்கத்தன்மையை

பதிவு செய்துள்ளனர்.

புரியலானேன் புதுமையை…

அச்சமயத்தில்தான்

ஓர் ஓவியக் கண்காட்சி..

அப்போது ..கல்லூரி முதல்வர் சந்துரு

சிறப்பு விருந்தினர்..

ஓர் சிறப்பு விளக்கம் அளித்தார்

அவருக்கே உரித்தான பாணியில்..

யோவ்.. ஏதோ.. வந்தோம்

போனோம்னு.. திரியாதீங்கய்யா..

எதாவது வரைங்க வரைங்க...

வரைஞ்சிட்டே இருங்க.

அது கோடு, வட்டம், சதுரம்

எதுவானாலும் சரி..

உங்களுக்கு சுதந்திரம்

இருக்குய்யா. College வா.. வராத..

அதப்பத்தி கவலையில்லை..

ஆனா ஏதாவது பண்ணு.

ஒரு சுதந்திரம் இருக்கு..

யாருக்கும் இல்லாத சுதந்திரம்..

ஒரு காகிதத்தை கசக்கி

அதுல்ல உன் கற்பனை தெரிஞ்சாலும்

அது கலையாயிடும்.. அவ்வளவு

சுதந்திரம் உங்களுக்கு மட்டும்..

ஓவியனுக்கு மட்டும்னார்.

அச்சுதந்திரம் அவர்களை

சுண்டி அரூப ஓவியங்கள் வரைய

ஆட்படுத்தியிருக்கிறது ரசிக்கவும்,

ருசிக்கவும் செய்திருக்கிறது

ஒரு ஓவியனாய்..

அச்சுதந்திரம் எனக்கு பிடித்திருக்கிறது

அச்சுதந்திரம்தான்

ஓவியனை முழமையாக்குகிறது

விடைகண்டு வெளியேறுகிறேன்.. கல்லூரிவிட்டு…

தீர்வு:

  • மருத்துவரெனில் மாற்றியமைக்கிறோம்


என் துறையை… என கண்ணிருக்கும்

இடத்தில இதயத்தை இணைக்கலாகாது..

  • கவிஞரெனில் வெற்றுக் காகிதம் காட்டி


கவிதையிருக்கிறதென..

கூறிச்செல்லலாகாது..

  • என்ஜினியர் கூட கதவின்றி


வீடுகட்டி விடுதலாகாது..

  • இப்படி எல்லாத்துறையும்


அதனதன் இயல்புகள் அதனதன்

இயல்புகளுக்கு கட்டப்பட்டே

கட்டுப்பட்டே கடமை செய்கின்றன.

ஆனால் ஓவியனுக்கு இவ்வுலகம்

ஓர் கதவை உடைத்து விட்டிருக்கிறது.

அது..

கண்ணிருக்கும் இடத்தில்

காதும் வரையலாம். காலும் வரையலாம்.­­

­­

வெறும் canvas-ல் விஷயம்

சொல்லலாம்.

வண்ணம் மட்டுமே பூசி

எண்ணம் சொல்லலாம்.

என்ற சுதந்திர உணர்வை

சுவைக்க கொடுத்திருக்கிறது.

அந்த சுதந்திரக் காற்றை

சுவாசித்தவன்தான் கோடுகளிலும்

கட்டங்களிலும், கலர்களிலும் காவியம்

கண்டான.; ஓவியம் தந்தான.

ஓவியனுக்கான சுதந்திர உணர்வை

உணரும் நிலைதான் ஓவியனின்

உச்ச நிலையாகும்.

அப்போ.. உச்ச

வெளிப்பாடுள்ள ஓவியம் உருப்பெறும்.

(வண்ணம் நிறைந்தது..)

நன்றி: யூத்புல் விகடன் குட் ப்ளாக்சில் தேர்வு செய்தமைக்கு.

Widget byLabStrike


2 comments:

  1. திரைப்பட விமர்சனங்கள் மிகப் பிரமாதம்...தொடரட்டும் உமது எழுத்துப்பணி

    ReplyDelete