Tuesday, April 6, 2010

என் கலைத்தேடலும் கவின் கலைக்கல்லூரியும் –IX

நான்காமாண்டு

கலையை கற்க முயன்று

கல்லூரி நுழைந்தது…

முதலில் உணர்… அப்புறம்

கற்றுக்கொள்…என்பதாய் சொன்னது

என் மனசாட்சி…

ஏனெனில்..

எதையெல்லாம் ஓவியம்

என்றிருந்தேனோ…அதுமட்டுமல்ல

ஓவியம் என்பதை உணரவே எனக்கு

மூன்றாண்டு முடிந்து.. நாண்காமாண்டும்

தேவைப்படுகிறது…

இண்டர்நெட் வாசம் எனக்கில்லை

அன்று…

புத்தக புதையலை தேடுகிறேன்.

Rembrant-என்னை ஆட்கொண்டு

விட்டார்…

கல்லூரி வருவதற்கு முன் நானறிந்த

உலக ஓவியன் என்றால்…

டாவின்சி மட்டுமே..

எங்கள் தாத்தா விட்டு

மண்சுவற்றில் மாட்டப்பட்டிருக்கும்,

மோனோலிசாவால் அவர் அறிமுகம்…

மோனோலிசாவை காட்டி

யாரிது…?என்றபோதெல்லாம்,

என் சித்தப்பாக்கள் சொல்வது..

உலகப் புகழ் ஓவியம்…

எப்பக்கம் நின்று பார்த்தாலும்

உம்மை பார்க்கும்…

நீ எந்த மனநிலையிலிருக்கிறாயோ

அதுவாய் தெரியும் என்பார்…

சிரிக்கிறாள்… என நினைத்துப்பார்

அவ்வோவியம்.. சிரிக்கும்… அழுகிறாள்

என எண்ணினால் அது அழும்…

-என்றெல்லாம் யாரோ கதைகட்டிகளின்

கதைகளை எமக்கு சொன்னார்கள்.

நானும் பார்ப்பேன்…

ஆமாம்…உண்மைதான் எங்கு நின்று

பார்த்தாலும் எம்மைப் பார்க்கிறது…

சிரித்தால் சிரிக்கிறது… அழுவதால்

அழுகிறதே என்று…

எம் கல்லூரி முகவரிதான்

அதெல்லாம் கட்டுக்கதை என்பதை

தொட்டுச் சொன்னது…

ம்… மன்னிக்கவும்… Rembrant

பற்றி சொல்ல வந்து… மலரும்

நினைவுகளில் சற்று மனம் மயங்கி

விட்டேன்…

படங்களில் வரும் Flash Back

போல…

Rembrant-ன் இருட்டின்

வெளிச்சத்தில் வரைய்பபட்ட ஓவியம்

எனை ஈர்த்தது… கட்டுண்டு எனை

இழுத்தது.

ரசித்தேன்..அவரின் ரசிகனானேன்.

அழகியலை ருசித்தேன்.

மைக்கேல் ஆஞ்சலோவின் சிற்பங்களில்

மனதை பறிகொடுத்தேன்..

அவர் சிறபம் செதுக்கவில்லை..

சிற்பம் அவரை செதுக்கியிருக்கிறது..

அவ்வளவு அலாதி… ஆனந்தம்…

இப்படி எதார்த்தநிலை என்னுள்

இயங்கி கொண்டிருக்கையில்…

அப்பப்போ… பிக்காஸோ,

போலக் எனும் பெயர்கள் என் செவியில்

விழும்…

ஆமாம்.. அவர்கள் அப்படி என்ன

செய்தார்கள் என ஆராயலானேன்.

வெறுப்பாய் வந்தது…

கிறுக்கியிருக்கிறான்…. இது ஓவியமா?

கோடுகள், கட்டங்கள், கருப்பு, வெள்ளை இதில் என்ன

சொல்ல வந்திருக்கிறான்..

இவன் ஏன் உலகப்புகழ் பெற்றவன்?

முட்டாள்கள் ஏற்றுக்கொண்டார்களா?

இல்லை… எனக்கு இன்னும்

விளங்கவில்லையா?

கலர் பூசி ஏமாற்றியிருக்கிறார்களா?

காதில் பூ சுற்றுகிறார்களா?

விமர்சனங்களால் வளர்ந்தவர்களா?

வில்லங்கம் செய்தார்களா?

-என ஓராயிரம் கேள்விகள்

என்னுள்.

அதை கேட்டு… ஓடுகிறேன்.. தேடுகிறேன்

தேடுகிறேன்..

தேய்ந்து போனது நான்காண்டு..

விடையின்றி வெளிவருகிறேன்

கல்லூரிவிட்டு..

(நிறம் நீளும்..)

Widget byLabStrike


No comments:

Post a Comment