Friday, November 27, 2009

ஈழத்தாயின் வீரவணக்கம்.

களமாடி போர்முனையே..

எம் உளமகிழ

நெஞ்சுற வீரம் பாய்ச்சி

நெடுந்துயர் கண்டும்

அஞ்சாத எம்மக்கள்

அவனியிலே புலிகள் தாம்.



இனத்துவேசம் கொண்டதோர்

ஈனப்பயல் இனமதை

வெல்வதற்காய் வீறுகொண்டு

வெள்ளியாய் முளைத்து

விடியல்கான விரைநதிட்ட

விடிவெள்ளி வீரர்தாம்.



அறநெறி தவறாத

அறிவுடைமை வீரமும்

புறமுதுகு காட்டாத

எம் புலிகளின் தாகமும்

புரட்டி போடும் சரித்திரத்தை

தமிழீழம் காண்போம் நாம்.



புலியென பெயரிட்டு

எம் பிள்ளைகளை வளர்த்திட்டேன்.

களம்கண்டு என்மேலே

கண்மணி விழுந்திட்டான்.

நான் உளம் வெந்து போகவில்லை

நெஞ்சில் உரமேற்றி சொல்கின்றேன்.



எம்பிள்ளை புறம்காட்டி விழவில்லை

சாய்த்தான்-புறத்தான் பல பேரை புறமுதுகில் சுட்டுவீழ்த்தி.

பிரசவித்த என்பிள்ளையை

இன்னோர்முறை என் கர்ப்பபையில் சுமக்கின்றேன்.

விதையாகவே விழுந்தவன்

விருட்சமாய் எழுந்திடுவான்.



தாயை வணங்கிய

புதல்வரை ஊரறியும்.

தமிழை வணக்கமிடும்

எம்மவரை உலகறியும்.

முதன்முதலாய்-தம் மக்களுக்காய்

ஒரு தாயின் வணக்கமிது

-என் கர்ப்பப்பையில் விதைந்த வீரனே வீரவணக்கம்.


Widget byLabStrike


No comments:

Post a Comment